Cumhuriyet Dönemi Muhafazakarlık

         Muhafazakarlık,  toplumun tarihsel olarak sahip olduğu aile, gelenek ve din gibi değer ve kurumlarını temel alan, radikal değişimleri ifade eden  siyasi projeleri reddederek ılımlı ve tedrici değişimi savunan ve siyaseti, bu değer ve kurumları sarsmayacak bir çerçeve içinde sınırlı bir etkinlik alanı olarak gören bir düşünce stili, bir fikir geleneği ve bir siyasi ideolojidir.Ülkemizde kısaca sağcılık olarak ifade edilen düşüncedir.

Ülkedeki  başlıca muhafazakar düşünürler : Nurettin Topçu,Cemil Meriç,Necip Fazıl Kısakürek,Yahya Kemal Beyatlı,Erol Güngör,

       

Siyasi Partiler

Türkiye'de özellikle Demokrat Parti ile başlayıp 1980 Askeri Darbesi sonrasında Anavatan Partisi ve Refah Partisi ile devam ettirilen ve Adalet ve Kalkınma Partisinin devamcısı olduğunu öne sürdüğü çizgi muhafazakâr anlayışın siyaseten kendini yakın gördüğü tarihsel arka plandır. Türkiye'deki muhafazakâr anlayışın kendisini batıcılık karşıtlığı üzerinden kendini tanımladığı da öne sürülmektedir.Türkiye'deki muhafazakârların tartıştığı ve savunduğu konular arasında ahlaki ve toplumsal yapının gidişatı, kültürel mirasın korunması, geleneğin ihyası, Batıcılığın reddi, İslam'ın Türkiye toplumundaki yeri ve önemi, Osmanlı kültürü ve mirasına bakış gibi konular yer alır.