Tarih Dersleri ve Dünya Tarihi: Geçmişin Dijital Hafızası

  Elamca ,   Elamlılar   tarafından   Antik İran 'da MÖ 2600 ile 330 yılları arasında konuşulmuş   eklemeli   bir   izole dildir . Dil ve edebiyatı, Elam Kralı   Şilhak-İnşuşinak 'ın gayretleriyle çok gelişmiştir. Elamca, MÖ 522-486 döneminde   Ahameniş İmparatorluğu 'nun hakimiyeti altında önemli bir gelişme göstermiş ve Ahameniş krallarının yazıtlarında kullanılan üç dilden biri olmuştur. Elamcanın   ölü bir dil   haline gelmesi,   İskender 'in Ahamenişleri fethettiği devre tekabül eder. Persepolis 'te bulunan iki arşivden  Darius , Haşayarşa ve  I. Ardeşir  dönemine ait Elam dilinde birkaç bin tablet bulunmuştur. Bu belgelerin okunmasıyla ve hatta nerede olduğuyla ilgili bugüne kadar hiçbir haber yoktur.  Chicago Üniversitesinde  bulunan 10.000'den fazla yazıt, bugüne kadar okunamamıştı.

 Akadca yer isimleri Sümer metinlerinde ilk olarak MÖ 3. binyılın ortalarında tespit edilmiştir.[5] MÖ 25. ve 26. yüzyıllarda tamamen Akadca yazılmış metinler üretilmeye başlanmıştır. MÖ 10. yüzyılda ise dil, Babil ve Asur bölgelerinde Babil ve Asur Akadcası olmak üzere 2 değişkeye ayrılmıştır. Keşfedilmiş çoğu Akadca metin Yakın Doğu'da Demir Çağı'na düşen bu dönemde üretilmiş olup, dinî, hukukî, resmî ve askerî pek çok dokümanı içermektedir. Dil, Bronz Çağı Çöküşü'ne kadar Yakın Doğu'da lingua franca statüsüne sahip olmuştur. Dilin soyunun tükenmeye başlaması, Demir Çağı'na düşen Yeni Asur İmparatorluğu döneminde meydana gelmiştir. MÖ 8. yüzyıldan başlayarak imparatorlukta Aramicenin en eski formu olan Eski Aramice yaygınlaşmaya başlamıştır. Helenistik Dönem'de dil, Asur ve Babil bölgelerindeki tapınaklarda çalışan rahipler ve akademisyenlerin kullanımı ile sınırlı kalmış, keşfedilmiş son Akadca metin MS 1. yüzyıla tarihlenmiştir.Modern dillerden Sâbiîce ve Sü...