Kayıtlar

17.Yüzyıl Osmanlı-İran İlişkileri etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

Arayış Yılları (1579-1699)

Resim
Arayış Yılları, Osmanlı Devleti'nin gücünü  önemli oranda korumakla birlikte d evlet otoritesinin sarsılmaya başladığı, askerlik ve eğitim kurumlarında gözle görülür bir çöküş olduğu bir tarih dilimini  ifade eder.   Arayış Yılları Padişahları: 1.    III. Mehmet (1595-1603) 2.    I. Ahmet (1603-1617) 3.   I. Mustafa (1617-1618) 4.   II. Osman (1618-1622) 5.   I. Mustafa (1622-1623) 6.   IV. Murat (1623-1640) 7.   İbrahim (1640-1648) 8.  IV. Mehmet (1648-1687) 9.  II. Süleyman (1687-1691) 10. II. Ahmet (1691-1695) 11. II. Mustafa (1695-1703) Osmanlı Devleti'nin arayış içine düşmesinin sebepleri: a)   İmparatorluğun Yapısı b)   Devlet Yönetiminin Bozulması c)   Ordu ve Donanmanın Bozulması d)   Maliyenin Bozulması e)   Medreselerin Bozulması a) İmparatorluğun Yapısı: Osmanlı Devleti’nde yönetim yetkisi Türklerde olmasına rağmen çok uluslu bir i...

17.Yüzyıl Osmanlı-İran İlişkileri

OSMANLI – İRAN SAVAŞLARI: Osmanlı – İran ilişkileri, bir önceki yüzyılda meydana gelen savaşların devamı niteliğindedir. Bu süreçte İran, Celali isyanlarını ve Osmanlı – Avusturya savaşlarını bir fırsat olarak değerlendirmek istedi. a) Ferhat Paşa Antlaşması  ile Azerbaycan, Dağıstan ve Gürcistan alınarak Doğu’da en geniş sınırlara ulaşıldı (1590). b)  Alınan bu yerler,  Nasuh Paşa Antlaşması  ile geri verildi. Buna karşılık, İran’dan 200 deve yükü ipek vergi alınacaktı (1611). c)  İran, vermesi gereken ipeği göndermeyince ilişkiler yeniden bozuldu.  Serav Antlaşması  ile İran, ipeği göndermeyi kabul etti (1618). d)  İran’ın Bağdat’ı işgal etmesi üzerine IV. Murat  Revan  seferine çıktı.  Kasr-ı Şirin Antlaşması  imzalandı.  Bağdat  ve Musul  Osmanlı’da kaldı. Yaklaşık olarak bugünkü sınırlar çizildi. Doğu sınırında uzun bir barış süreci başladı (1639).